شب های خیس بارانی

زندگی است دیگر بالا و پایین های خودش را داردجدایی و قهر و اشتی خودش را داردبرای هر کسی پاییز یک معنایی دارداصلا هر فصلی یک معنایی داردفرقی نمیکند پاییز باشد یا زمستان بهار باشد یا تابستانوقتی پای رفتن در میان باشد تمام فصل ها بوی پاییز و برگریزان میدهندوقتی پای رفتن در میان باشد تمام کوچه ها برفی میشوندوقتی پای رفتن در میان باشد خاکستر اتش و خاکستر دل یکی میشوندوقتی پای رفتن در میان باشد قلبم انگار سنگین میشودوقتی پای رفتن در میان باشد....اصلا ولش کن رفتن کیلویی چند است خدا لعنت کند دلی را که اسیر میشوداعتیاد بد دردیستدلبستن هم مثله خود خود اعتیاد میماند وقتی که دل ببندیترک کردن سخت و سخت تر میشودحالا بیا و مارا کمپ بخوابان مگر این زهر حالا حالاها پاک میشود؟!؟؟از من اگر میپرسی ادم های اسیر گرفتار میشوندگرفتار عشق گرفتار اعتقاداز من میشنوی عشق اعتقاد است اعتقاد به دوست داشتناز من اگر میشنوی عاشق نشواگر عاشق شدی سیب دلت را کف دستت نگذارسیب دلت را که گاز زدند نیمه کاره رهایش میکننداز من اگر میشنوی عاشق نشو.... شب های خیس بارانی...

دلم میگیره از تقدیر
از این حسی که هر روزِ
از این دیوار تنهایی
که سرد و استخون سوزِ

دلم میگیره از خونه
از این اغوش از این شونه
از این عکسی که رو دیوار
رو چشمام اشک میشونه

باید باشی کنار من
کنار قاب تنهایی
منو اغوش میگیری
توو هر لحظه تو اینجایی

تو هر شب توی رویامی
کنارم باورت اینجاست
تحمل میکنم دردُ
تو تنها سنگرت اینجاست

شب های خیس بارانی...

باران...
اهسته اهسته میرفت بی انکه پشت سرش را ببیند
یک عالمه شاخه های رز گریان میگریستند
رفت و پشت سرش را هرگز ندید
سال ها میگذشت و اشک هایشان بند نمی امد
یک روز هم که سد چشمانشان خشک شد شوره زار اشک هایشان به جا ماند و خاطراتشان گوشه قبرستان گل ها....
باران برای که مگریید که اشک گل ها را ندید؟!....

شب های خیس بارانی...